Kronik inflamasyon tüm organizmayı dengede tutan mekanizmayı etkileyerekbirçok organ sisteminin fonksiyonunun bozulduğu çoklusistem hastalıklaraneden olur. Kronik inflamasyon zemininde gelişen hastalıklar arasındadiyabet, romatizmal hastalıklar, inflamatuvar bağırsak hastalığı, kalpdamar hastalıkları, allerjiler, parkinson ve multiple skleroz gibi nörodejeneratifhastalıklar sayılmaktadır. Bu hastalıklar batılı yaşam tarzı olan ülkelerdeartış göstermektedir.
Bu çoklusistem hastalıklarda dört temel faktör söz konusudur;nitrozatif stres, oksidatif stres, mitokondriyal hasar ve inflamasyon (Şekil 1).Washington State Üniversitesi Biyokimya Profesörü Martin L. Pall, bu dörttemel faktörün bir kısır döngü oluşturduğunu, yani birbirinin nedeni olduklarınıve birbirini güçlendirdiğini göstermiştir. Bu nedenle hastaların laboratuvarsonuçlarında birden fazla sistemin etkilendiğinin görülmesi şaşırtıcıdeğildir.
Burada en belirgin bağlantı mitokondriyal fonksiyon ve sistemik inflamasyonarasındadır. Bu korelasyon sık sık laboratuvar sonuçlarında hücre içiATP’nin azalmasıyla kanda inflamasyon belirteçlerinde (TNF-a veya IP-10)

yükselme şeklinde kendini gösterir. Özellikle hastalığın erken dönemlerindeher bir sistem izole şekilde etkilenir. Bu istisnai durum bireyin kendineait genetik donanımı ve tetikleyici faktörlerin farklılıkları ile açıklanmaktadır.İnflamasyonu gösteren 6 laboratuvar belirteci ile etkilenen sistemin ayırımıve inflamasyonun yönetimi mümkündür.
Kronik inflamatuvar hastalıklarda en uygun tedavi ve takip planlaması için 4inflamatuvar aşamanın durumunun değerlendirilmesi çok önemlidir.